چه شادمانی غمگینی

تو مثل لاله ی پیش از طلوع دامنه ها
که سر به صخره ها می فشرد
غریبی و پاکی
تورا به سینه می فشرم
چه شادمانی غمگینی
...

توی هر شهر غریبی

توی هر شهر غریبی با تو می شه موندنی شد
قصه ی هزار و یکشب می شه بود و خوندنی شد

یه وقتایی مث امروز صدتا موزیک عوض می کنم و هیچکدومش نمی چسبه ... بعد یهو شهرام شب پره آقا می چسبه ... آقا می چسبه ... نه خب انصافن شما ببینین این خوشگله دیگه ...

با تو هر جهنمی می شه بهشت
با تو می شه صدهزار قصه نوشت

...

...
صداش چشمه و یادش آهوی جنگل دور
...

از این دست

بخت حافظ ار از این دست مدد خواهد کرد
زلف معشوق به دست دگران خواهد بود
...
..
.

خمار صد شبه دارم
شراب خانه کجاست؟ ...
...
..
.